Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Πουλίδο: Ο Άρης δεν είναι επαγγελματική ομάδα



Για οργάνωση ερασιτεχνικού επιπέδου στην ομάδα του Άρη έκανε λόγο ο Ρούμπεν Πουλίδο, μιλώντας στη «SportDay». Ο 35χρονος στόπερ σχεδόν μία εβδομάδα μετά το τέλος της αγωνιστική περιόδου μοιράστηκε τα όσα έζησε φέτος στους «κίτρινους» και δεν κρύφθηκε πίσω από το δάκτυλο του, αν και δεσμεύεται ακόμη με συμβόλαιο μαζί τους.
Τελικά, Ρουμπέν, έχεις συμβόλαιο και τον επόμενο χρόνο;
«Δεν γνωρίζω τι έχει γραφτεί, αλλά η αλήθεια είναι ότι έχω ακόμη ένα χρόνο συμβόλαιο με τον Αρη».
Υπάρχει κάποιος όρος σε περίπτωση υποβιβασμού που σε αφήνει αυτομάτως ελεύθερο;
«Όχι».
Θα έμενες και σε χαμηλότερη κατηγορία;
«Αν μου το ζητήσουν από την ομάδα, σε οποιαδήποτε κατηγορία, φυσικά και θα ήθελα να μείνω και είμαι διαθέσιμος».
Η χρονιά ξεκίνησε για σένα ιδανικά. Ο Χατζηνικολάου σού έδωσε το περιβραχιόνιο, αλλά στο φινάλε η κατάληξη ήταν τραγική. Τι συνέβη;
«Κατ' αρχάς δεν γίνεται να δίνεις σε κάποιον παίκτη το περιβραχιόνιο περιμένοντας να αναλάβει ηγετικό ρόλο και να καθοδηγεί τους συμπαίκτες του και να του απομακρύνεις τα βοηθήματα».
Αναφέρεσαι στην απομάκρυνση του διερμηνέα; Του Αντώνη Σαρηόγλου;
«Ναι απόλυτα. Εγώ ποτέ δεν επιδίωξα να είμαι αρχηγός».
Η κίνησή σου να βγάλεις το περιβραχιόνιο μετά τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό και η παραίτησή σου από αρχηγός γιατί έγινε; Εξαιτίας της πίεσης, των αποδοκιμασιών που άκουσες για κάποια ατομικά λάθη ή της απουσίας διερμηνέα;
«Από τον Ιούλιο του 2012 που ήρθα στην ομάδα, ήταν οτιδήποτε άλλο παρά επαγγελματική ομάδα. Προσπάθησα να αλλάξω πράγματα ως αρχηγός και έφτασε η στιγμή που κατάλαβα ότι ήταν αδύνατο. Πίστευα ότι αφού δεν μπορούσα να βοηθήσω με τον τρόπο που ήθελα, ήταν καλύτερα να αναλάβει κάποιος άλλος αυτή την ευθύνη του αρχηγού. Από τότε μάλιστα που σταμάτησα να είμαι αρχηγός δεν πήρα καθόλου χρήματα πέρα από αυτά που ήταν εκχωρημένα βάσει συμφωνίας, αλλά και κανείς στην ομάδα. Από τότε που παραιτήθηκα δεν πήγε κανείς να μιλήσει στην ομάδα για τους υπαλλήλους που ήταν απλήρωτοι. Μόνο εγώ το έκανα μέχρι τότε...».
Τι εννοείς ότι δεν ήταν επαγγελματική ομάδα ο Άρης; Είναι βαριά κουβέντα. Δώσε μας κάποια παραδείγματα.
«Φέτος αυτό που κατάλαβα για τις διοικήσεις ήταν ότι αυτό που τους ένοιαζε ήταν πώς θα βγουν στις εφημερίδες και τα ραδιόφωνα και να γίνουν γνωστοί. Έπαιζαν με τα συναισθήματα και την αγάπη του κόσμου του Άρη και αναφέρομαι στις διοικήσεις και των δύο χρόνων που είμαι στην ομάδα».
Η αλήθεια είναι ότι άλλαξες και πέντε διοικήσεις και οκτώ προπονητές.
«Αυτά που είδα στον Άρη δυο χρόνια δεν τα έχω ξανασυναντήσει στην καριέρα μου. Γι' αυτό για τους περισσότερους από εμάς ήταν αδύνατο να παίξουμε ποδόσφαιρο».
Έτσι όπως τα περιγράφεις καταλαβαίνουμε ότι ο Άρης πέρα από αδύναμη ομάδα ξεκίνησε σε πολλά επίπεδα μειονεκτικά έναντι των άλλων ομάδων.
«Πίστευα κατά τη διάρκεια ότι θα μπορούσαμε να αλλάξουμε και να κάνουμε καλύτερα πράγματα. Από τα τέλη Αυγούστου όμως κατάλαβα ότι τα πράγματα θα ήταν ακόμη χειρότερα από την περσινή χρονιά».
Από τους τρεις προπονητές φέτος, ποιος σου άφησε τη θετικότερη εντύπωση;
«Κανείς. Δεν είναι τυχαίο ότι κανένας από τους τρεις, όταν έφυγε δεν ήρθε να πει αντίο στην ομάδα, στους παίκτες, στο προσωπικό. Και κανείς δεν ήρθε για να δώσει λύσεις στα προβλήματα που είχε η ομάδα».
Τι έκαναν τότε;
«Η απάντηση είναι "πες μου εσύ"...».
Μετάνιωσες που ήρθες στον Άρη;
«Σε καμία περίπτωση δεν μετανιώνω γιατί όλες τις αποφάσεις στη ζωή μου, τις παίρνω μετά από πολύ σκέψη. Ζω τις στιγμές. Παρ' όλα αυτά θα ήθελα το μέλλον μου να είναι σε μια ομάδα περικυκλωμένη από ανθρώπους που είναι επαγγελματίες».
Ως προπονητής θα επέστρεφες στον Άρη;
«Ασφαλώς, αρκεί να πρόκειται για κάτι σοβαρό και επαγγελματικό. Δεν θέλω να χάνω τον καιρό μου. Αν είναι έτσι, κάθομαι στο σπίτι μου. Γενικά στην Ελλάδα διαπίστωσα ότι τα πράγματα τις περισσότερες φορές δεν βασίζονται στον επαγγελματισμό, αλλά στην όρεξη κάποιων να κερδίσουν μέσα από το ποδόσφαιρο».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου